Inspectiebedrijven en verzekeraars bepalen de prijs van een Scope 8 inspectie mede op basis van de branche of toepassing van het gebouw. Interpolis laat de prijs bijvoorbeeld afhangen van branche, vloeroppervlak en aantal verdeelkasten en onderscheidt daarbij onder meer kantoren, detailhandel, horeca, industrie, agrarische bedrijven en zorg met of zonder medische ruimten.
De reden is dat de bedrijfsactiviteit de omvang van het werk bepaalt:
- Complexiteit van de installatie: een productiebedrijf heeft meer verdeelinrichtingen, machines met een eigen elektrische uitrusting en krachtstroomgroepen dan een kantoor. Elke verdeelinrichting wordt volledig geïnspecteerd en gemeten.
- Omgevingsinvloeden: vocht, stof, hitte, trillingen of agressieve stoffen (agrarisch, voedingsindustrie, chemie, werkplaatsen) vragen om extra aandacht voor beschermingsgraad en materieelkeuze, en wegen in NEN 3140 bijlage I zwaarder, wat de termijn verkort.
- Gebruikers en toezicht: installaties die door leken worden gebruikt of waarop weinig toezicht is, scoren hoger in de risicobeoordeling.
- Specifieke ruimten: zorggebouwen met medisch gebruikte ruimten en gebouwen met explosiegevaarlijke zones vragen om een uitgebreider inspectieplan.
- Steekproefomvang: hoe meer ruimten, wandcontactdozen en lichtpunten, hoe groter de steekproef volgens NEN 3140 bijlage J.
Een kantoor van 500 m² met één verdeelinrichting valt daardoor in de laagste staffel, terwijl een even grote werkplaats met drie verdelers en zware apparatuur al snel het dubbele kost. Zie gemiddelde kosten, agrarische bedrijven en Scope 8 per sector.